24 Ekim 2012 Çarşamba

KENDİMİZLE TANIŞMAK

     Hangimiz becerebildik ki gerçekten dürüst olabilmeyi. Hep bizi olduğumuz gibi sevecek birilerini arayıp dururken, hangimiz başarabildik arızalı yanlarımızı saklamamayı. Oysa hep gizli saklı çekmeceler kurduk içimize. Açtık kapadık yıllarca. Bazen daha cesur olduğumuz zamanlar da olmuştur tabi. Yaklaşmışızdır kendimiz olmaya. Fakat ne zaman boşaltmaya başladıysak giz çekmecelerimizi, yara izleri engel oldu değil mi? 'Unutma' dedi. Ve biz hep korkarak yaşadık kendimiz olmaya, kendimiz gibi görünmeye. Kendimizi bile tanıyamamışken daha, başkalarını anlayabileceğimizi sandık. Ne aptallık ama! Binlerce soru çözdük hayatta...Çok zor olanları da vardı içinde. Ama hiç bir okul kendimizi tanımamızın öneminden bahsetmedi. Ezberlediklerimizi hayatın neresinde kullanacağımızı bilemeden büyüdük böylece. Sonra birgün ansızın birşey oldu ve ne kadar yabancı olduğumuzu anladık kendimize. Yada belki de hala anlayamamış olanlarımız da var. Ama kabul edin yada etmeyin umurumda bile değil, hepimiz kendimize ve birbirimize yabancıyız. Ve kendimizi tanıyamadıkça başka birini tanımamız mümkün olmayacak.


0 yorum:

Yorum Gönder