7 Şubat 2013 Perşembe

herşeye rağmen güzedir yaşamak

Bazen öyle çok anlaşılabilmek istiyorum ki...kendimi iletişime tamamen kapattığım günlere inat, hiç durmadan konuşmak, gülmek, insanca şeyler yapmak istiyorum. Sessizliklerim bile anlaşılsın istiyorum. Ama hemen ardından birşey oluyor ve kendimle diğer insanlar arasına öyle bir duvar örüyorum ki, hiç kimse bana ulaşmasın istiyorum. Çünkü insanların çirkin ve aşağı yanlarını görmek, birçok insana olduğu gibi dayanılır olmuyor benim için. Gelgelelim, kendi hatalarımı affetmek ne kadar zorsa, o kadar kolay sevdiklerimi affetmek. Bu nedenle geçiyor kırgınlıklarım çabucak. Yine gülümsüyorum kocaman. Bir de kaç yaşına gelmiş olursa olsun, kötülüğe hiç bulaşmamış insanlar var. Altmışbeş yaşında, çizgi filmlerdeki hayvanların gerçekten konuşup konuşmadığından emin olamayan güzel insanlar...İşte onlar daha yaşanılır kılıyor bu hayatı. Şirinlerin ve noel babanın varlığına inanan dostlara sahip olmam en büyük zenginliğim. Bu yüzden, kimseyi değiştirmeye de muktedir değilken, en iyisi sahip olduklarıma şükretmek galiba.

1 yorum: