11 Mart 2013 Pazartesi

efsunlu günlük 1

Orada duruyordu. Yeşil kadife koltuğun kenarına ilişir gibi oturmuştu. Sessiz sedasız olmuştu gelişi. Gerçi ben önceleri hissetmiştim bir gariplik olduğunu. Ama konduramamıştım birtürlü. Yüzüme bakıyordu. Bense gitmiyordum yanına. Gitmek isteyip istemediğimi bilmiyordum çünkü. Çünkü gidersem ne olur kestiremiyordum ve çünkü belirsizlik beni her zaman korkutmuştu. Tam o sırada yağmur başladı. Tam ihtiyacım olan şey dedim içimden. Belki bu sırada dudaklarım hafifçe tebessüm etmiş de olabilir. Oturduğu koltukla uyumsuzdu. Yanlış yerde olduğunun farkında mıydı? Eğer hemen kalkıp gitmezse çok kötü şeyler olacaktı. Yüzüne baktım uzunca. Isıtıcının düğmesi attı ve kahve fincanlarını sıcak suyla doldurdum. Keskin kahve kokusu daha da hüzünlendirdi beni. Anlat öyleyse dedim. O anlattı, ben dinledim.


'İlk cinayetimi işlediğimde çok gençtim' dedi. 'Ama bilirsin, ilkini işleyince gerisi her zaman kolay olur. Böyledir dünyanın kuralı'
'Bilirim' dedim. 'Öyledir. İlk günah zordur her zaman. Ama sonrası kolay olur'
'Ama çok acı çektim.' dedi.
Yüzü söylediklerini doğrular gibiydi. Gerçi katillerin iyi oyuncu olduklarını düşünmüşümdür hep.
'Artık değişmek ve iyi bir insan olmak istiyorum'
Bir seri katil, öldürme hazzından ne kadar uzak durabilir ki? Yeşil koltuğun üzerinde huzursuzca kıpırdandı. 'Rahat değildir pek' dedim. Cevap vermedi. Aslında daha çok benim konuşmamı bekliyordu. Bense yanına gitmekle kalmak arasında savaşıp duruyordum. Sonra sustuk. O vazgeçti anlatmaktan. Bense öyle çok merak ediyordum ki, en ufak hareketinde anlatmaya başlayacak sanıyordum. Hiç susmadan anlatsın istiyordum. Biraz daha anlatsaydı, gidecektim belki yanına. İçten ize kızıyordum vazgeçtiği için.
'Öyleyse git' dedim. 'Anlatacakların bittiyse git artık. Çok geç oldu'
Oysa oturuyordu hala. Beni öldürmesinden kortuğumu sanıyordu. Bunun imkansızlığından haberi olmadan herşeyi bildiğini sanıyordu. Çok az şey biliyordu hayata dair. Kurbanlarından hiçbirşey öğrenmemişti demek. Aslında en başta söylemeliydim ona; bir ölünün öldürülmekten korkamayacağını.

2 yorum:

  1. yazılarının finalleri hep mi bu kadar vurucu olur ya... 'bir ölünün öldürmekten korkmamsı' ...

    YanıtlaSil