9 Aralık 2013 Pazartesi

İkonogrofinin elli tonu mu?




Popüler kitaplardan ziyade edebi değeri olan kitapları tercih ediyor olsam da, Dan Brown'ın Cehennem kitabını okumadan duramadım. Söyleyebilirim ki, Brown'ın Dijital Kale'den sonraki en özensiz kitabı. Hikaye tamamen tesadüfler üzerinde gerçekleşiyor. Melekler ve şeytanlar ve Da Vinci'nin Şifresi kitaplarındaki keskin zekaya ben pek rastlayamadım. Diğer bir handikapıysa, adamın tarzına alıştığımdan mıdır neden, hikayedeki hemen hiçbirşey beni şaşırtmadı. Heyecanla nefesimi tutup okuduğum kitaplardan olmadı açıkçası. Ancak dünyadaki kontrolsüz nüfus artışı gibi bir konuya göreceli olarak ilginç bir açıdan yaklaşması, diğer kitaplarının tarzı düşünüldüğünde sıradışı olmuş ve bence iyi de olmuş. Kitlelere bu kadar çok sesini duyuran bir yazarın, tüm dünyayı ilgilendiren gerçekçi ve sosyal konulara değinmesi, günümüz yazarlarının pek de tercih etmediği bir yöntem. Ne de olsa nobel aldıracak türden bir konu değil. Kitapla ilgili aklımda kalan bir diğer ayrıntıysa, popüler kültürden beslenerek dünyanın en çok para kazanan yazarlarından biri olan Brown'ın ikonogrofinin elli tonu esprisiyle, EL James'e göndermede bulunması. Bakalım James bir sonraki kitabında karşı atakta bulunacak mı? Son olarak, Dante'nin Cehennem'ine ithafen yapılan eserler arasına kendi kitabını da sokarak, bir nevi ölümsüzleşmiş oldu ve bence kitapla ilgili en dahiyane fikir bu olmuş. Benim kitaba notum, 10 üzerinden 6 oldu.

2 yorum:

  1. Bu kadar olur, ben de tam olarak böyle düşünmüştüm bu kitabı okuduğumda. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Maddi, manevi doyuma ulaşılınca eski özeni kalmamıştır belki. Umalım da bir sonraki kitabı daha iyi kurgulanmış olsun

      Sil